H & G / 2

H & G / 1

Μια φορά κι έναν καιρό

ζούσε

στην άΚΡη του δάσους

ένας φτωχός ξυλοκόπος

με τη γυναίκα του

και τα δυο του παιδάκια

2 χρόΝια ΑγοΡά ΚυψέΛης / - σκάκι

επεράσαμε όμορφα - όμορφα - όμορφα...

ΚαΡναΒάΛι: ΣΚΎροΣ - c

ΚαΡναΒάΛι: σΚΎροΣ - b

ΚαΡναΒάΛι: σΚΎροΣ - a

υ.γ. Έυα, φχαριστώ για την μπαταρία!!!!!

Δέντρα Θαλάσσης...

από την ποιητική συλλογή της Αγγέλας Αποστολοπούλου

class 78.000 / σώματα χώρου

Ετοιμόρροπη Lou

Τι θα πάθεις να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά; (Παύση) Βάλε μουσική να πλύνω πιάτα. Το πρωί με πήρε ο ύπνος, ήθελα να προλάβω μαγαζιά, μάζεψα πεταμένα ρούχα σου κι έφυγα τρέχοντας. Γδύνεσαι όπου να ‘ναι. (Μικρή παύση) Πάμε κάπου που δεν έχουμε ξαναπάει; / Το ψυγείο είναι εντελώς άδειο. Εγώ δεν προλαβαίνω να το γεμίσω, ούτε αύριο προλαβαίνω, ούτε μεθαύριο προλαβαίνω. Να πας εσύ, δίπλα στο γιατρείο είναι, θα γράψω τι χρειαζόμαστε/ Τι χρειάζομαι εγώ δεν ξέρεις. (Πολύ – πολύ μικρή παύση) Θέλω σερβιέτες, αποσμητικό, κεριά, χαρτοπετσέτες, γάλα, κακάο, λουκάνικα, μπανάνες, κρέμα μαλλιών, Johnson baby oil, πιπέρι και γιαούρτια. (Μικρή παύση) Το σκέφτηκα: τέλος καλοκαιριού να μετακομίσουμε. Κάπου με ένα μεγάλο μπαλκόνι. Μέσα στην πόλη πάντα, συμφωνώ, κοντά στο γιατρείο, ίσως μόνο πιο χαμηλά για να περπατάμε περισσότερο. Θέλω να περπατάω περισσότερο. Θα πάρω εφημερίδα με αγγελίες να κοιτάμε. Έλα τώρα, πάμε κάπου που δεν έχουμε ξαναπάει. Βόλτα.

1η Απόπειρα Ορισμού ΓΥΝΑΙΚΑΣ ή αλλιώς: ανεπαίσθητα εθελούσιοι καθημερινοί βιασμοί

Λίστα Super Market 2008 (απολογισμός - ξεσκόνισμα)

1 σπασμένο χέρι – 1 σπασμένο πόδι
1 μύτη που μάτωνε ξανά και ξανά. (κράτα με.)
Κάτω απ’ τον κόκκυγα
1 μελανιά βαριά όσο ένα
σώμα ανέραστο.
1 σκηνή σπασμένη από άγριο άνεμο
σε κάδο σκουπιδιών στις 3 τα ξημερώματα
κι οι βενζινάδες να κοιμούνται.
Χάσαμε τη θεία Αλίκη – Βρήκαμε
ένα κομψό τσαντάκι (η μνήμη της).
Μωρά γεννήθηκαν σε υπέρ-κλινικές
(γλυκά, λουλούδια, αρκουδάκια) – Μωρά πέθαναν σε
έρημους τόπους τρισκατάρατους.
Πάθαμε εγκεφαλικό αλλά τη σκαπουλάραμε.
Η Υστερία ωρίμασε: φόρεσε ροζ ταγιέρ και
μίλησε γρήγορα/ χωρίς σαρδάμ.
Αντισυλληπτικά ανάποδης πορείας
από το όρος Αραράτ προς πίσω το ατέρμονο διάστημα. (κράτα με.)
Κλάμα πολύ που δεν ακούστηκε.
1 άσπρο φόρεμα που ξεπερνάει το μπόι μου.
1 φίλη έχασα/ την ξαναβρήκα/ και την ξανάχασα.
Εκείνος έγινε πολύ σκληρός για να μου πάρει πίσω
ότι του πήρα.
1 σπασμένο τζάμι στο αυτοκίνητο/ 1 κάμερα, 1 κινητό,
γυαλιά κι 1 ζευγάρι μπότες.
Διαβάζω στην απέραντη γαλάζια θάλασσα
την ιστορία της Έμμας Μποβαρύ κι η θάλασσα
φουσκώνει και μου σχολιάζει: πιο δυνατά/ πιο καθαρά/
ψυχή δεν έχεις; (κράτα με.)
Αδυναμία: 101 κουτιά αντιβίωσης κάλυψαν τον πάγκο της κουζίνας:

κάθε 8 ώρες, κάθε 12 ώρες, κάθε μικρό λεπτό που σκάει στα μηνίγγια μας.
Για εκδρομές καμία όρεξη: ξερίζωσε λοιπόν τα φρένα.
Σβήνω σειρές φωτογραφίες από τους κίτρινους φακέλους/

δε σημαίνει ότι έπαψα να σ’ αγαπώ/ μόνο που θέλω να κρατήσω μόνο

τα πολύ ωραία πορτρέτα σου.
Τον Ιούλιο αγόρασα μπουφάν –
Τον Σεπτέμβρη έμαθα από την αρχή να μαγειρεύω (πήρα κονιάκ για το κοτόπουλο/ το ήπιες μονορούφι με το που γύρισα την πλάτη μου να καθαρίσω μανιτάρια).
Συμπέρασμα: ποτέ δε με πίστεψες.
Ζωγραφίζω μια λεύκα στο πόδι μου και
δίπλα απ’ τη λεύκα ένα έλατο.
Συμπέρασμα: Βγάλτα πέρα μόνη σου.
Ταπεινότητα: καθόλου.
Κραγιόν: μωβ.
Σπάσε ρόδι.
Λέρωσε.
Καλή χρονιά. (κράτα με.)

to Xmas OR NoT to Xmas

Τι έχεις ρε Άι Βασίλη;/ καπνός + φωτιά/ καπνός χωρίς φωτιά + φωτιά χωρίς καπνό/ ψηλά - ψηλά - πάτα καλά στο έδαφος και σπρώχνε ψηλά - σπρώχνε γιατί θα πέσει ο ουρανός να σε πλακώσει/ γιατί δεν είναι όλοι εδώ; - γιατί δεν είναι όλοι εδώ; - / σιωπή, μουσική, σιωπή/ τα κωλόμπαρα γιατί είναι γεμάτα;/ τελείωσε το ασετόν. Με τι θα ξεβάψω τα νύχια μου;/ σΤη μαλακή κοιλιά του βρίσκεται η σοφία του. Του ΒΟΥΔΑ./ φωτάκια: φωτάκια σε μπαλκόνια, φωτάκια στις βλεφαρίδες, φωτάκια στην κατσαρόλα/ σκουπίδια, μπάτσος, παιδιά, μυρίζει σκατά, όλοι έξω/ φοβάμαι/ δεν έχω/ βοήθεια

άτιτλο του Δεκέμβρη

κάτω από του πυκνότερου σύννεφου το φως,
σώμα αποτελούμενο από σώματα χιλιάδες
υποστηρίζει στροβιλίζοντας
με τις αιφνίδιες πιρουέτες
του αμήχανου πολίτη - χορευτή
μια σφαίρα από γυαλί
ως άλλο άσυλο κάθε ύστατης ελπίδας.

δυνάμεις εντός κι εκτός (του σώματος των σωμάτων) οργανικά συναθροίζονται και συναποφασίζουν να συμπράξουν παράλληλα
να ρίξουν τη σφαίρα στο γυμνό έδαφος να σπάσει:

σε κλοιούς που σφίγγουν ενώνονται, καρφιά και σφυριά πετούν, φλέματα φτύνουν,
χτυπούν και σπρώχνουν μέχρι
να πέσει το σώμα
να πέσει κι η σφαίρα.

κι όπως όλα να αντιστρέφονται γίνεται,
η σφαίρα που αγγίζει το έδαφος,
λιώνει (σε δίκαιη θλίψη, ερμηνευμένη οργή, άντε γαμήσου).

σημάδι
εκ γενετής
μιας αυτοκαταδίκης
η γλώσσα που βγαίνει
να γλείψει ουρά από ότι απέμεινε
σε μια προσπάθεια διάσωσης του λεηλατημένου
“όπως μπορώ και θέλω θα υπάρχω”.

F

Το μέλλον θα προσγειωνόταν τώρα με το διαστημόπλοιο,
στα πόδια σου,
αν κάτι δεν πήγαινε στραβά και
δεν προσέκρουε στο μέτωπο σου,
και δεν σου διέλυε το μέτωπο.

workshops

με την ερασιτεχνική ομάδα

του Θεατρικού Εργαστηρίου του δήμου ηλιούπολης/

Re - Play / Αρτούρο Ούι

"Αρτούρο Ούι"

από 20/11 ως 20/1

Θέατρο Σχεδία / Βουτάδων 34 - Γκάζι

Παραστάσεις:

Πέμπτη με Δευτέρα, 9 και 15 - Κυριακή στις 4

Κυριακή και Δευτέρα: είσοΔος εΛεύθερη

σκηνοθεσία: Βασίλης Κανελλόπουλος

baby

Μη με αφήσεις να κοιμάμαι αιώνια.
Κάποτε ξύπνα με
κι ύστερα φύσα με
να ταξιδέψω
θέλω.

Lou: lost fish - part 0

Τον περισσότερο καιρό, δεν έχουμε τίποτα αληθινά ευχάριστο να πούμε μεταξύ μας. Πολύ αργότερα συνηθίζουμε στο σκοτάδι και μένουμε σχεδόν βουβοί. Σχεδόν, εκτός από τα απαραίτητα, βουβοί. Τι θα φάμε, τι θα πιούμε, πως θα περάσουμε ευχάριστα κλεμμένες στιγμούλες στο στενό μας το κλουβάκι. Μετά ξανάρχεται μόνο το τέλος, πάλι και πάλι. Και κάθε φορά ένα άλλο τέλος. - Από πάνω, μέσα, πιο βαθιά, κι άλλο μέσα, μη σταματήσεις μέχρι το τέλος να γίνει απλό και να χαθεί μέσα σε εκτυφλωτικά βεγγαλικά χυμένα σαν ιερά σπέρματα.

Χρυσοπράσινος Μπάμπουρας

Βλέπω από το ανοιχτό παράθυρο τη J.d. που κοιμάται κουλουριασμένη στη δροσιά της μουριάς. Φυσικά τη ζηλεύω. Τρώω τα νύχια μου και τα δάχτυλά μου. Το δαχτυλίδι μ’ ενοχλεί αλλά είναι το αγαπημένο μου και δεν το βγάζω με τίποτα.

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι, νομίζω ότι κάτι χάθηκε κι αγωνιώ αν θα ξαναβρεθεί. Τα αστέρια λαμποκοπούν ανυπόφορα πάνω από τα κεφάλια μας. Δεν έχω ηδονικές ανάσες όπως η J.d. κι αυτό με συνθλίβει. Είμαι αναμφίβολα δακρύβρεχτη.

Απ’ το παράθυρο εισβάλει στην κάμαρα ένας μπάμπουρας με στόμα ανθρώπου.

Φέρομαι κατά του μπάμπουρα, του χρυσό-πράσινου, και μετριόμαστε ώρα. Ώσπου με έναν αστραπιαίο μου πήδο, τον στριμώχνω στη γωνία και παραδίνεται. Πέφτει στην πλάτη του και κλείνει τα μάτια.

Τον πιάνω από το ισχνό του ποδαράκι και τον κουνάω στον αέρα να καταλάβω το βάρος του. Αναστατώνω την κάμαρα για να βρω τη χρυσοκλωστή. Μου παίρνει ώρα καθώς είναι παραχωμένη ελεύθερα στο μεγάλο μπαούλο με τα παλαιομοδίτικα υφάσματα και έτσι που ψάχνω με το ένα μου χέρι, αλλά τη βρίσκω. Δένω τη χρυσοκλωστή στο ισχνό ποδαράκι και τον γυρίζω γύρω-γύρω όλοι. Παλαβοί ήχοι εκτινάσσονται στον άπειρο χώρο.
Η J.d ξυπνάει κι αγριεύεται. Πηδάει κι αυτή, μέσα στην κάμαρα, απ’ το παράθυρο. Σκάω στα γέλια με την τρομάρα της κι έτσι που κάνει σαν τρελή. Μάλλον είναι τρελή κι είμαι κι εγώ τρελή γι’ αυτήν. Την αγαπώ τόσο πολύ που τελικά γίνομαι εκείνη: γινόμαστε το ίδιο πλάσμα, μας πιάνει η καλοσύνη μας και κλαίγοντας μία από χαρά και μία από συγκίνηση, αφήνουμε τον μπάμπουρα ελεύθερο, καίγοντας την κλωστή με το τσιγάρο μας.

Αυτός εκσφενδονίστηκε σχεδόν ως το φεγγάρι κι εμείς βουρτσίσαμε τα δόντια μας,

φιληθήκαμε, καληνύχτα J.d. γατούλα μου και πέσαμε για ύπνο.

walls & holes - fURIOUS dETAIL

Εν Δυνάμει

Ένα φύσημα
σπάει
τα κόκαλα
του βασιλιά
και ο βασιλιάς πλάθεται
χώμα.

Ότι απαλείφθηκε
εν τω παρόν μετριέται
οπότε:
στιγμές υπαγορευμένες
δεν αναποδογυρίζουν/
βρωμιές κοιμισμένες
δεν μυρίζουν/
ονείρου τρομώδης κραυγή
δεν ακούστηκε.
Απόλαυση ελάχιστη
ως καθόλου.
Γιούπι για–για.
Δεν.

Κόσμος μεγάλος,
φωνή αφόρτιστη
απενεργοποιημένη.
Το ανακάτεμα,
ένα μελόδραμα.

Αδιαμαρτύρητα αβάσταχτη
σαχλή απομίμηση
εκφράζεται όπως,
όχι μαύρα, μελανά κογχύλια μαζεύω.
Ενώ χλωμές καρδιές
εντός σωμάτων ρόδινων
στολίδια και ασφάλεια
θηρεύουν.
Τα άλλα (φωτιά, νερό)
εμπεριέχονται σε
πυρκαγιές και σε πλημμύρες.

Δεν απαντά γιατί
δεν ξέρει να απαντά
κι ούτε θα μάθει να απαντά
έτσι που έχει καθίσει
πλάτη στο παράθυρο
φάτσα στον καπνισμένο τοίχο.
Αυτά τα πράγματα θέλουν
να ανοίξει το παράθυρο,
να κρεμαστεί απ’ έξω το μισό κορμί,
να καυγαδίζει με το δίκαιο.

Να φύγεις από δω, να πας που;
Σε άλλη πόλη, άλλη χώρα, άλλη ήπειρο.
Με αλεξίπτωτο, με τρένο, με καράβι, πάνω στο φως.
Ακροβάτης ή Υπνοβάτης; Μέθυσος.
Από πού αλήθεια έχεις ήδη φύγει;
Από σκατά ή από κούνια.
Αλήθεια ξέρεις που είναι τόπος σου;
Ένα η σιωπή δύο η απουσία
τρία η ίδια δυσοσμία
πνίγει τη μνήμη θρέφει τη λήθη.
Και που βρίσκεσαι;
Όχι σε μια σανίδα σωτηρίας;
Όχι. Ευάλωτος.
Ανεξιχνίαστες σκατό-υποθέσεις.
Άσχημο πράγμα ο θάνατος του θάρρους.
Φτυσιές απάνω σου
τριάντα τόσων χρόνων μαζεμένες
ξεπλένονται λες
με μια βουτιά ή
έχουν τρυπώσει από το δέρμα σου κι
έχουν αλλάξει τα εσωτερικά υγρά σου;

Ισιώνει το στραβό χαμόγελο κι αναρωτιέται
τι θέλω εγώ και μπλέκω με τις σοβαρότητες;

Six Pack Stockholm - Volume 6

The sixth can

disappeared

During the

Last nightmare