Αρτούρο Ούι - Πρόβες 4

Αρτούρο Ούι - Πρόβες 3

Στις φωτογραφίες: Ελένη Μακρή, Ντίνος Ποντικόπουλος, Κώστας Γεραντώνης

Σκηνοθεσία: Βασίλης Κανελλόπουλος

Θεατρικός Όμιλος Σχεδία

χαζούλη

Hungry

Πίσω απ’ τον τοίχο (τοίχος δύο φορές ψηλότερός μου):

Είμαι πεσμένος από αόρατα, αλλεπάλληλα χτυπήματα.
Tα μέλη μου δεν υπακούουν τις εντολές μου για ζωή.
Δεν έχω φαΐ, ούτε νερό, ούτε άχυρα να κοιμηθώ. Έχω μόνο λασπόνερα και πέτρες. Έχω σκιά από αγριόδεντρα ή από σύννεφα και με κρυώνει. Εγώ, που κάποτε τιμήθηκα με το βραβείο της Πολικής Αρκούδας!
Μου λείπουνε τα κύματα. Σε ποιόν; Σε μένα, που κάποτε ήμουν εκείνα τα πουλιά που αρπάζουν τα αφρόψαρα.
Μου λείπει κι η θέα από τις κορυφογραμμές:
να βλέπω κάτω, στα καμώματά σας.
Μου λείπει ένα ζεστό, υγρό φιλί μιας αγοραίας ξανθιάς αγαπημένης
και η ταχυκαρδία μιας αναπάντεχη συνάντησης

με τον παλαιότερο άσπονδο εχθρό μου.
Εδώ μόνο εναλλάξ σκοτάδι – φως. Κι ο καιρός περνάει χωρίς αίμα, χωρίς καυγάδες, χωρίς κέφι. Εδώ δεν έχει κάποιον να τα ρίξω επάνω του. Έχει σκουλήκια και πυγολαμπίδες που ζευγαρώνουν μεταξύ τους,

γεμίζοντας τον τόπο εκτρώματα.
Ούτε ειδήσεις, ούτε ιστορία.
Ούτε πόνος, ούτε γάμος.
Ούτε κουβέντες σκόρπιες.
Ούτε καπνός, ζεστός, να με θεριέψει.
Ακούω εκεί έξω πως,
σέρνετε νωχελικά τα καροτσάκια των μωρών σας,
μετά μουσικής,
με ζηλευτή αλαζονεία.
Και θέλω κι εγώ:
να κάτσω στο τραπέζι σας,
να πιω απ’ τα ποτήρια σας, κρασί σας,
να κυνηγήσουμε μαζί πουλιά,
να τα ξεπουπουλιάσουμε
και να τα βάλουμε στο φούρνο με δαμάσκηνα.
Να είμαστε αγαπημένοι, θέλω.

Mπαμπούλας

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ;

ΜΕ ΜΠΑΜΠΟΥΛΑ ΜΟΙΑΖΕΙ.

ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΜΟΥ ΒΥΘΙΖΟΝΤΑΙ ΚΙ ΟΡΚΙΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑ-ΑΝΑΔΥΘΟΥΝ.
ΜΕΝΩ ΜΟΝΗ, ΜΙΑ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΕΥΘΕΙΑ.

Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε - 2

... βρίσκομαι αμέσως στη γειτονιά μου, τον Αύγουστο, οχτώ χρονών πιτσιρίκος, στη σκιά μιας μεγάλης ελιάς, με το φόβο μιας πελώριας σφήγκας, μαύρης, που 'χε χωθεί μέσα στον κάλυκα ενός λουλουδιού. Βλέπω να τρέμει το κοτσάνι του λουλουδιού κάτω απ' την άγρια λαιμαργία του εντόμου, που μου προξενούσε τόσο τρόμο!

(Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε - Λουίτζι Πιραντέλλο)

Καφενείο

Aπόψε Αυτοσχεδιάζουμε -1

"Η παράσταση δεν είναι φώτα, δεν είναι σκηνικό, είναι οι άνθρωποι, εσείς κι εγώ, είναι η αδιακρισία σας στη μοναξιά μας, είναι η αναπνοή σας στη σιωπή μας..."

(Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε - Λουίτζι Πιραντέλλο)

Δεύτερος Συλλογισμός της Άνοιξης

Μετά την Κηδεία

Κώστας Γεραντώνης - Ελένη Μακρή

από τις πρόβες του αρτούρο ούι

σκηνοθεσία: Βασίλης Κανελλόπουλος

Θεατρικός Όμιλος "Σχεδία"

Πρώτος Συλλογισμός της Άνοιξης

Ξαπλώνουν στο νωπό ακόμα γρασίδι της άνοιξης, τεντώνουν τους κύκνειους λαιμούς τους, κοιτάζουν μπροστά τη θέα της ισοπέδωσης και ανταλλάσσουν απόψεις: για ποιο λόγο άραγε, δεν είναι πια, το ίδιο υπέροχη αυτή η ζωή.
Η συμπίεση των μεγάλων στιγμών του θυμικού τους, στους μικρότατους χρόνους της ήδη τραβηγμένης καθημερινότητας, φέρνει αυτή τη νωθρή μη διάθεση να ευθυμήσουν από το ίδιο τους το ξύπνημα ή να δημιουργήσουν από μία γαλάζια πλαστελίνη κόσμους ολόκληρους. Όμως γνωρίζουμε πια ότι: απογοήτευση, ονομάζεται η αδύναμη φύση και τίποτε άλλο.
Είναι κρίμα: ο εγκλεισμός της λάμψης σου σε τοίχινο κλουβάκι εντός του κορμιού σου και είναι κρίμα πως το σκοτάδι της μέρας που βασιλεύει στα μάτια σου, καλύπτει την ίδια, την ολόκληρη μέρα.
Κι όμως, η συνειδητοποίηση ενός τέτοιου εγχειρήματος, όπως το να καταστρέψουμε εντελώς το κουτσό κι ανήμπορο γέλιο μας, για να γεννήσουμε –ίσως- ένα πηγαίο, σε πολλούς από μας προκαλεί εμετό και λιποθυμία.
Κι ύστερα, οι συνήθειες ορισμένων πραγμάτων, δε σπάνε ούτε με σφυρί! Συνήθειες για παράδειγμα, όπως ο τρόπος που έχει ο γνωστός τύπος του λαίμαργου – ή απλώς του πλεονέκτη – , να αντιλαμβάνεται μια φρέσκια φέτα ζαμπόν: κάπως-πάντα το ίδιο τάχα απρόθυμος και διαφορετικός σίγουρα από τον τρόπο που θα είχε ένα σκυλί του δρόμου.
Κι ακόμη χειρότερα: δεν γνωρίσαμε ως τώρα κανέναν να μπορεί να κρατήσει την υπόσχεσή του: Μιλάμε για τους πλέον αδύνατους οργανισμούς με τα μυαλά τρυπημένα, από την άκρατη χρήση μη έργων και μη ιδεών.

Betty Dullfeet

autoportraits

summer

edged

ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.

dogsborought

από τις πρόβες του αρτούρο ούι

θεατρικός όμιλος "σχεδία"

kelly

Metro1

Cocteau

Το φάντασμα της Μασσαλίας - (όλγα)

antonia