Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

Φενεός: Clean - up - hop - trip!!!


Εδώ να κάτσουμε. Είναι καλά. Κοίτα.




Έναν καφέ, μια μπύρα, μια ησυχία, παγωτό, εφημερίδα και βγάλε τις σαγιονάρες σου επιτέλους - μου τη δίνουν στα νευρα!



Έλα καλέ, να σε κεράσω έναν πικρό χυμό, απ' τους πικρούς καρπούς του κήπου μου!


Δεν μιλώ. Άντε από δω πέρα παλιο-φλυαρία. Δεν πας σε κανά ίδρυμα!



Μια φορά κι έναν καιρό: Η εκκλησία των Γάμων μου! Εγώ, η Αυτοκράτειρα του κόσμου όλου.



Πρόσεχε - πρόσεχε - μη με κοψοχολιάζεις... Σου πάει η άκρη.



Μπρρρ! Εεειιι! Κάντε στην άκρη να περάσω, ρε. Γειάαα!



Ήμερη πέφτει ετούτη η νύχτα ή είναι που χάσαμε τ' αυγά και τα πασχάλια;



Καίει. Σε διατάζω να με ρίξεις στη θάλασσα.



Μπάλα και κύβος και μπαστούνι και καρέκλες. Η κούκλα σου? Φυσάει.



Ήρθε μια γριά απ' την πόλη κι έφερε το "χάσει-χάσει"/ Παναγίτσα μου να χάσει! *

* Ιδέα εικόνας κλεμμένη από Βill. Μα το 'χα μπροστά μου και δεν κρατήθηκα.


Μην είν' τα χρώματα που με ζαλίζουνε ή μπας και κρυολόγησα με τα μαλλιά βρεγμένα ξέπλεκα;


Σ' έχει τρελάνει η σιωπή του τζιτζικιού και η βουή της πεταλούδας, μάτια μου;



Τι θα σου φτιάξω εγώ να φας απόψε; Νερόφιδα γιαχνί και ποταμίσιους κάβουρες σαλάτα. Τράβα να κυνηγήσεις.



Έρνεστ* Σ' αγαπώ!
*Χέμινγουει

Youpi End!!! Back - up - to - Athens

7 σχόλια:

ΠΥΓΜΑΛΙΩΝ είπε...

Αγαπητη Τζινα,

Η απουσια σου αισθητη, μα υπεθετα οτι μονος λογος το ποσο πολυασχολη εισαι!

Σε συνεχεια αυτου που σου ελεγα για τον συντονισμο μας, την Κυριακη ημουν στον Ταυγετο σε μια επιστροφη στο χρονο (καπου 25 χρονια) κι εβγαζα φωτο με το κινητο μου δυστυχως κατι πετροκερασιες τις οποιες τιμησα δεοντως μετα!

Ελπιζω εσυ να μην εφαγες τα βυσσινα και βαρυστομαχιασες!

Α και μετα διαβασα την αφιερωση σου και συγκινηθηκα!

Αληθεια msn χρησιμοποιεις?

Μετα τιμης,

Πυγμαλιων.

dr.Seeng είπε...

Αυτή είναι η περιβόητη ορεινή Κορινθία; Θέλω να πάω κι εγώ :(
Όχι επειδή είναι φτηνά. Τέτοια τοπία, άλλοι τα χρυσοπληρώνουν για να τα απολαύσουν. Αλλά επειδή πιστεύω πως μπορεί να μου προσφέρουν ανεκτίμητες μικρές στιγμές γαλήνης. Να έχεις τα μάτια πάντα ανοιχτά για να χορτάσεις όλες τις ομορφιές.
ΥΓ. Τελικά υπάκουσε στη διαταγή σου; Σε πέταξε στη θάλασσα; :P

Μπουρμπουλήθρα είπε...

Ωραια μερη αν και μετα απο τοση ησυχια μαλλον κι εγω θα ελεγα γιουπι οταν θα γυριζα στην Αθηνα. Τα σχολια σου κατω απο τις φωτογραφιες απλα θεικα!

Melikratis είπε...

Ρε...άντε να μάθεις τάβλι πρώτα και άσε τις φιλοσοφίες!
Γ*μώ την τρέλα μου, γιαυτό δεν παίζω με γυναίκες...κάνουν ξόρκια.
Σε φιλώ γλυκά...μαγισούλα, να περνάς καλά!
Τα ξαναλέμε την επόμενη φορά που θα επιστρέψω στον πολιτισμό!

Naya είπε...

Περασες καλα απ ο,τι φωτοβλεπω!
φιλια τζινακι..παντα τετοιες ηρεμιες κ ιστοριες
;)

Aggeliki είπε...

Μια φευγαλέα ματιά στην εικόνα και η ακρητου ματιού να συλλαμβάνει το σχολιο απο κάτω.

Χαμογελάς και κατεβάζεις δισταχτικά την σελιδα.

Αυτό ήταν! Το ρουφηξες!

Σαν ταινία μηκρόυ μήκους(αν δεν καταλάβαίνεις τη γλώσσα,εχει και υπότιτλους).
Σαν ποίημα(αν σου πεφτει βαρύ, έχει και εικόνες).

Πρόσεξε!
Δεν είναι μετάφραση. Ούτε εικονογραφηση.

Μόνο που οι φωτογραφίες φοράνε λόγια και τα λόγια γίνονται εικόνες για να σου πουν το πιο απλό.

"Τα χω ζήσει και εγώ όλα αυτά, ρε γαμώτο! Δεν το χα καταλάβει οτι ήταν τόσο όμορφα."




Συγχαρητήρια. Καμιά σχέση δεν έχω με φωτογραφία και τέχνη. Μου άρεσε όμως πολύ αυτό που είδα και ήθελα να το ξέρεις.

Μιχάλης είπε...

Είδα αυτήν την ιστορία και δεν άντεξα. Ήθελα κατακαλόκαιρο να την δείξω σε όσους μπορούσα. Έτσι το σχόλιό μου είναι άσχετο με το όποιο θέμα βρίσκω, αλλά πιστεύω ότι αυτό θα μου το συγχωρήσετε.


Γιός και Πατέρας!
Η ιστορία με λίγα λόγια πάει κάπως έτσι.
Ένα ζευγάρι αποκτά ένα παιδί που έχει σοβαρή ανατομική αναπηρία. Οι γιατροί τους λένε ότι το παιδί δεν θα έχει νοητική ανάπτυξη και δεν τους δίνουν ελπίδες για το μέλλον του.
Ο μπαμπάς του σε πείσμα όλων των αντίθετων απόψεων αποκτά ένα κώδικα επικοινωνίας μαζί του και το παιδί αναπτύσσεται νοητικά κανονικά και πηγαίνει στο σχολείο. Ο μικρός κάποια στιγμή ζητά από τον μπαμπά του να αθληθεί. Ο μπαμπάς δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό και αρχίζει να προπονείται κουβαλώντας τον μικρό του γιό στα χέρια για να έχει κι αυτός την χαρά του αθλητισμού!!!
Το εκπληκτικό; Ο μπαμπάς πλέον έχει τρέξει δεκάδες μαραθώνιους και ironman πάντοτε με την συντροφιά του γιού του!!
Το video δείχνει τη συμμετοχή τους σ' ένα ironman. Ο Dick Hoyt κολυμπάει έχοντας δεμένο πάνω του το γιό του σε βάρκα (!), μετά ποδηλατεί 180 χιλιόμετρα (!) με το γιο του σε ειδική θέση πάνω στο ποδήλατο και τέλος τρέχει κι έναν μαραθώνιο σπρώχνοντας το αναπηρικό καρότσι του γιου του!! Μια συγκινητική και απίστευτα δυνατή ιστορία.
Δείτε το και, ότι και να πούμε, τα λόγια μας είναι φτωχά .....
http://www.youtube.com/watch?v=8gm7XwtIJdM